คลังเก็บรายเดือน: สิงหาคม 2012

“กอด” ตอนที่6

(Written by LOVE A LOT เสื้อคู่รัก)

อ่าน “กอด” ตอนที่ 1-5

“กานต์..กานต์” เสียงเรียกจากต้น ดังมาจากหน้าบ้านของกานต์
“อ้าว! ต้น….มีอะไรรึเปล่า มาแต่เช้าเลย” กานต์เดินออกมาดูว่าใครมาเรียกตนเอง
“ขอโทษที่รบกวนแต่เช้านะ แต่เรากลัวกานต์จะออกไปทำงานซะก่อน เดี๋ยวจะไม่ทันได้บอก”
“คือว่า…เราได้งานแล้วนะ รู้เมื่อวานนี้เอง เจ้าหน้าที่เค้าโทรมาบอก”
หญิงสาวยิ้มกว้างขึ้นพร้อมบอกว่า “เราดีใจด้วยนะต้น…แล้วต้องเริ่มงานเมื่อไหร่หล่ะ”
“อาทิตย์หน้า..เค้าให้เราเริ่มทำอาทิตย์หน้าเลย” ต้นตอบพร้อมรีบถามต่อไปว่า
“เราก็เลยจะมาชวนกานต์ไปเป็นเพื่อนช่วยเราเลือกชุดทำงานหน่อยเย็นนี้…..
แล้วเราก็ตั้งใจจะเลี้ยงข้าวกานต์เพื่อเป็นการขอบคุณด้วยนะ กานต์มีธุระไปไหนมั้ย?”
หญิงสาวเงียบสักพักแล้วตอบว่า “ได้นะ วันนี้เลิกงานแล้วเราก็ไม่ได้ไปไหนหรอก”
“จริงนะ…ขอบคุณมากเลยกานต์ แล้วเดี๋ยวเราไปรอรับที่หน้าออฟฟิตกานต์นะ ห้าโมงเย็นนะ”
“อืม” ถึงคราวที่รอยยิ้มเปื้อนหน้าของต้นบ้าง แต่ดูเหมือนจะเปื้อนมากกว่าของกานต์เมื่อครู่นี้

…………………………………

“วันนี้คนไม่ค่อยเยอะดีเนอะ” ต้นเริ่มชวนคุยอีกครั้งเมื่อทั้งคู่เดินทางมาถึงห้างฯซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานของกานต์
“ขอบคุณมากเลยนะกานต์ ที่วันนี้มาเป็นเพื่อนเรา”
“พูดคำอื่นบ้างก็ได้นะ ตั้งแต่ที่โรงพยาบาลคราวก่อนถึงวันนี้ ต้นพูดขอบคุณเรามากี่ครั้งแล้วเนี่ย” หญิงสาวพยายามพูดเบี่ยงเบนเพื่อแก้เขินขัด
ต้นมองหน้ากานต์ แล้วก็ได้แต่ยิ้มและหัวเราะเบาๆ

“กานต์หิวอะไรรึยัง”
“ยังค่ะ”
“งั้นไปช่วยเราดูเสื้อผ้าก่อนแล้วกันนะ”
“ค่ะ”

…………………………………………

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง แต่ดูเหมือนเวลาช่างเดินเร็วกว่าปกติสำหรับทั้งคู่
และก็ดูไม่เหมือนคนที่ห่างกันไปนานหลายปี เพราะในท่วงท่าและอริยบทต่างๆระหว่างการเดินและการรพูดคุยกันนั้น
ดูราวกับเป็นเพื่อนสนิทที่สนมกันมาก แต่ก็นั่นแหล่ะ อาจจะเป็นเพราะทั้งคู่เคยสนิทกันในวัยเด็ก
หรืออาจจะเป็นเพราะเวลานี้ เค้าทั้งสองกำลังอยากจะกลับมาสนิทกันอีกครั้งก็เป็นได้

……………………………………….

“หิวแล้ว” ต้นพูดขึ้นหลังจากเสร็จภาระกิจแรก
“กานต์อยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ย?” ต้นถาม
“อืม..อะไรก็ได้ ง่ายๆ…ที่แป้งไม่เยอะ ไขมันน้อยๆ แต่สุกี้ไม่เอานะเพราะเบื่อแล้ว…อืม..อะไรก็ได้แหล่ะ ง่ายๆ”
“…………….” ต้นเงียบไป ได้แต่มองหน้ากานต์ โดยไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี
“เราล้อเล่น!” กานต์รีบบอกหลังจากเห็นต้นนิ่งไปสักพัก
“ถึงกับอึ้งเลยเหรอ…เราแค่พูดเล่นหน่ะ ไปกินร้านอาหารญี่ปุ่นตรงนั้นก็ได้นะ” กานต์พูดพลางชี้ไปทางด้านซ้ายมือ
“อ่อ…ได้ๆ…ได้เลย อารมณ์ขันเหมือนกันนะเรา” ต้นยิ้มพร้อมผายมือไปทางร้านอาหาร
“เชิญครับ” ทั้งคู่ยิ้มให้กันอีกครั้ง

“อิรัชชัยมาเซะ…..ยินดีต้อนรับค่ะ” พนักงานของร้านซึ่งดูเหมือนจะเป็นคนไทยทั้งหมด ส่งเสียงตอนรับกันเป็นทอดๆ
“มา 2 ท่านนะคะ เชิญด้านนี้ค่ะ” พนักงงานเดินนำไปยังโต๊ะด้านใน

ต้นเดินตามพนักงานมา แต่ต้องหยุดชะงักเพราะดูเหมือนจะเจออะไรเข้าสักอย่าง
ทำให้กานต์ที่เดินตามมาต้องหยุดเดินไปด้วย จึงถามขึ้นมาว่า “หยุดเดินทำไมหล่ะต้น?”
“ต้น” เสียงทักมาจากโต๊ะด้านหน้า
“น้ำฝน…” ต้นพูดเบาๆ แต่กานต์ยังคงได้ยิน

โปรดติดตามตอนต่อไป

Cr: http://www.vrlovealot.com

Advertisements

“กอด” ตอนที่5

(Written by LOVE A LOT เสื้อคู่รัก)

อ่าน “กอด” ตอนที่1-4

วันนี้เป็นเช้าที่สดใสอีกวันของกานต์ ที่ได้มาทำบุญให้กับคุณแม่ในวันครบรอบการเสียชีวิตของท่านจากโรคมะเร็งลำไส้เมื่อหลายปีก่อน กานต์ยังคงคิดถึงแม่ของเธออยู่เสมอ แต่เธอก็จะรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้มาทำบุญให้กับท่าน ดดยเฉพาะวันนี้ที่ได้มาพร้อมกับพ่อของเธอและต้น ชายที่เธอกำลังรู้สึกอะไรด้วยบางอย่างที่แม้เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นเรียกว่าอะไร แต่ที่รู้คือมันทำให้เธอยิ้มได้เวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆกับต้น

“คุณลุงนพ ผมขอบคุณมากนะครับที่พาผมมาทำบุญด้วยวันนี้ ผมเลยมีโอกาสได้ทำบุญให้คุณพ่อคุณแม่ด้วยเลยครับ”
“ไม่เป็นไรไม่ต้องขอบคุณลุงหรอก อันที่จริงลุงต้องขอบใจยัยกานต์เค้ามากกว่า เค้าช่วยเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อย ลุงก็แค่พาพวกเรามาเท่านั้นเอง” ลุงนพกล่าวพร้อมรอยยิ้ม แล้วมองไปที่ลูกสาวในที่กำลังเก็บถาดสำรับอาหารที่เธอทำมาถวายพระด้วยตัวเอง กานต์ก็ได้ยินสิ่งที่ลุงนพพูด แต่เธอก็ไม่ได้ตอบอะไร

“ขอบคุณมากนะกานต์” ต้นขอบคุณกานต์อีกครั้ง
“อืม..แล้วหายดีแล้วรึยัง”
“หายแล้ว อาทิตย์หน้าก็คงจะเริ่มหางานใหม่ได้แล้ว” ต้นเดินก้มหน้าก้มตาพูด ราวกับเป็นเรื่องปกติ
“อ้าว! แล้วที่เก่าหล่ะต้น วันนั้นที่ฝนตกที่เราเจอต้น ก็ยังเห็นต้นใส่ยูนิฟอร์มของบริษัทเดิมอยู่เลยนี่นา” กานต์ถามด้วยความประหลาดใจ
“ก็ต้นลาออกวันนั้นนั่นแหล่ะ”
“ถ้าลาออกเอง…แล้วมานั่งร้องไห้เสียใจทำไมหล่ะ” กานต์รีบถามคำถามที่เธอสงสัยมาตั้งแต่วันนั้น
“……..” ชายหนุ่มเงียบไปสักพัก แล้วพูดต่อไปว่า
“เราไม่ได้เสียใจเรื่องงานหรอกกานต์…กานต์จำน้ำฝนได้มั้ย?” ต้นจบประโยดด้วยคำถามกลับไป
“ไปกันรึยังลูก!” เสียงลุงนพเดินตามมา พร้อมเรียกถามทั้งคู่
“ค่ะ” กานต์ตอบพ่อไป แต่ยังไม่ทันได้ตอบคำถามของต้น

บรรยากาศบนรถต่างจากขามาอย่างเห็นได้ชัด ต้นกำลังพยายามจะบอกในสิ่งที่กานต์คิดไว้แต่แรกอยู่แล้วใช่หรือไม่
และกานต์จะทำอย่างไรต่อไปกับความรู้สึกของตัวเองในขณะนี้….

โปรดติดตามตอนต่อไป

Cr: http://www.vrlovealot.com

ของขวัญแต่งงานที่ดีที่สุด

(Written by LOVE A LOT เสื้อคู่รัก)

เมื่อวานนี้หนึ่งและเดียวได้มีโอกาสไปเป็นพิธีกรงานแต่งงานของเพื่อนรักของเราคู่หนึ่ง
ทั้งคู่คบกันมา 5 ปีแล้ว เส้นทางความรักของทั้งสองก็ไม่ได้สวยงามราบเรียบตลอดการเดินทาง
แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหลายมาได้จนมีวันนี้นั้นก็คงเป็น “ความรัก” ที่ทั้งคู่มีให้แก่กัน

สิ่งดีๆที่น่าประทับใจอีกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ซึ่งผมถือว่าเแ็น “ของขวัญแต่งงานที่ดีที่สุด” ที่ทั้งคู่ได้มอบให้แก่กัน
ก็คือ “คำมั่นสัญญา” ที่ทั้งคู่ต่างประกาศไว้บนเวทีที่มีคนที่พวกเค้ารักและรักเค้าจำนวนมากมาเป็นสักขีพยาน

“เราอยากจะสร้างครอบครัวเล็กๆด้วยกัน” ผมว่ามันเป็นประโยคธรรมดาที่สวยงามที่สุดในค่ำคืนนั้นเลยก็ว่าได้

แต่คำมั่นสัญญาก็คงจะไม่เพียงพอในการที่จะสร้างครอบครัวขึ้นมาสักครอบครัวหนึ่ง คงจะต้องอาศัยความรัก ความเข้าใจ ความอดทน การให้อภัย และอีกหลายๆอย่างร่วมกัน ซึ่งผมก็เชื่อว่าทั้งคู่พร้อมจะเรียนรู้และปรับตัวเพื่อให้ครอบครัวของเค้าสมบูรณ์และเป็นครอบครัวมีความสุขมากที่สุดอีกครอบครัวหนึ่งอย่างแน่นอนครับ…

วันนี้ขอจบด้วยคำว่า “ความรักชนะทุกสิ่ง” แล้วกันนะครับ ถ้าเราเชื่อมั่นและศรัทธาในความรักมากพอ เราจะพบว่าปลายทางของมันสวยงามเสมอครับ…ขอให้ความรักคุ้มครองทุกคน สวัสดีครับ

Cr: http://www.vrlovealot.com